Delosgaia

Welkom bij onze Australië 2018 reis

  • Op onze vijfde Australië reis zijn we afgeweken van ons vijf jaren schema zoals met eerste vier reizen hebben aangehouden. Dit schema hebben we verlaten omdat we grote plannen hebben om over zes jaar, minimaal 7 maanden te gaan rondreizen in Australië. Ons originele plan voor 2018 was om vier weken naar West Australië te gaan en dan in 2020 naar Tasmanië met een bezoek aan Jan en Stewart in Victoria.

  • Dit is anders gelopen nadat we gevraagd zijn om met Jan en Stewart een rondreis door Victoria te gaan maken. Ze wilden iets terugdoen nadat we in 2015 met zijn vieren een schitterende reis door Nederland en België hebben gemaakt.

    Voorbereiding

    Deze vijfde reis zou, zoals alle vorige Australië reizen vier weken gaan duren maar nadat we van Jan en Stewart over hun plannen voor Victoria hoorden en dat de minimale tijd om Tasmania te zien drie weken is, zijn we wezen kijken of we vijf weken vrij kunnen krijgen van onze werkgevers. Dit is gelukt. Het is drie weken Tasmania en 10 dagen Victoria geworden.
    De volgende stap was, wanneer en hoe vliegen we naar Tasmania. Wanneer was eenvoudig, gelijk na de schoolvakanties in Victoria en Tasmania. We wilden eerst naar Melbourne te gaan om daar ruim 10 dagen te blijven en daarna nog drie weken naar Tasmania gaan.

  • Wachten op Schiphol

    Wachten op Schiphol

  • Dat hebben we alleen moeten omzetten wegens een audit bij het werk van Marion. Zij wilde daarbij aanwezig zijn. Daarom zijn we drie weken later gegaan en eerst naar Tasmania.
    In Juni 2017 hebben we de vliegreis geboekt van Schiphol naar Tasmania. We hebben gevlogen over Dubai naar Melbourne, de laatste etappe naar Hobart was een binnenlandse vlucht. De totale heenvlucht met overstaptijd nam 25 uur in beslag, dat is best snel.
    We hadden gelijk zorgen. De overstaptijd van 01 uur 45 minuten in Melbourne is heel erg krap, je moet namelijk door de douane heen en dan je bagage ophalen. Deze weer afgeven en dan door de security en dat allemaal in minder dan twee uur. Het zou er om gaan spannen.
    De terugreis van Hobart naar Melbourne gaf iets minder zorgen, we boekten de vlucht aan het einde van de dag. Dat gaf ons alle tijd voor inpakken, schoonmaken en wegbrengen van camper en dan naar het vliegveld gaan. Tien dagen later hadden we onze vlucht van Melbourne naar Amsterdam met een tussenstop in Dubai.

  • Dubai International Airport

    Wachten op het vliegveld van Dubai op de vlucht naar Melbourne

  • We hebben de vlucht van half elf in de avond genomen. Andere mogelijkheid was vijf uur in de morgen. Melbourne naar Dubai was een nacht vlucht en Dubai naar Amsterdam een dag vlucht. Na het boeken van de heen en terug vlucht zijn we gelijk de camper gaan regelen.

    Camper en overnachting

    Tasmanië is een eiland gelegen in de roaring forties en we moesten rekening houden dat we regen en mogelijk veel regen zouden krijgen. Na kort overleg met de Lurgies is besloten om dezelfde buscamper van 2010 bij Apollo te huren. Nu moet je met deze buscamper elke avond je bed opmaken, nu vinden we dat niet erg omdat je er een grote leefruimte voor in de plaats krijgt. De Apollo website was heel erg gammel in de tijd dat we wilden boeken.

  • Aangekomen in Hobart

    Aangekomen in Hobart

  • Ze gaf bijvoorbeeld aan dat er op Tasmania geen buscampers beschikbaar zijn in deze periode. Ergens klopte iets niet. We weten dat buiten het seizoen alle campers teruggaan naar het Big Island, zo noemen de Tassies het vaste land van Australië.
    Nu is het ook dat je bij het huren van een camper in Australië zelf 2% creditkaart transactiekosten moet betalen bij het ophalen van een camper. We zijn daarom maar eens in Nederland bij een van de vele camper verhuur websites wezen kijken. Uiteindelijk kwamen we terecht bij Down Under en hebben daar de Apollo camper met een all-inclusive pakket gehuurd. Check wel of je alles in dit pakket nodig hebt, huur het anders apart. Al kan het gehele bedrag dan hoger uitvallen. Boeken in Nederland heeft als grootste voordeel dat je geen transactiekosten betaald en dat je een all-inclusive pakket kan nemen. Dit is niet mogelijk bij het verhuurbedrijf zelf.
    We hebben deze keer geen hotel genomen, de aankomsttijd in Hobart was in de morgen en vanaf het vliegveld zijn we gelijk naar Apollo gegaan.

  • Tasman Peninsula

    Tasman Peninsula

  • We hebben deze keer geen hotel genomen, de aankomsttijd in Hobart was in de morgen en vanaf het vliegveld zijn we gelijk naar Apollo gegaan.
    De tien dagen dat we bij Jan en Stewart verblijven maken we gebruik van hun auto en Ute. Voor de rondrit door Victoria hebben Jan en Stewart overnachting geregeld, of in hun tweede huis in Melbourne of in BnB. De laatste vijf dagen hebben we op hun farm verbleven in de buurt van Benalla.
    Dan als laatste (en we denken dat heel veel mensen dat vergeten of niet weten): voor Australië heb je een visum nodig, deze is voor Europeanen gratis mits de verblijf periode niet langer dan drie maanden is. Het visum is een jaar geldig, je kan drie maanden in het land blijven, er even uit en weer drie maanden. De aanvraag van een visum is simpel, dit kan op de website van het Australische departement van Immigration en Border protection.

  • The Rip van Mornington Peninsula

    Surfen in the Rip, Mornington Peninsula

  • Het is eigenlijk een e-visum en we hadden binnen 10 minuten het e-visum per email binnen. Print het uit en zorg dat je het bij de paspoortcontrole bij je hebt.
    Nu was het voor ons alleen nog wachten, wij gaan altijd al vroeg boeken. Camper verhuurders geven vaak flinke kortingen bij early-birds boekingen. Vliegtuigtickets zijn over het algemeen 11 maanden voor de terugreis al te boeken.

Tasmania - Explore the possibilities

  • Tasmanië, afgekort als Tas en algemeen bekend als Tassie, is een eiland in het zuidoosten van Australië. Het ligt 240 km zuidelijk van het Australische vasteland en daarvan gescheiden door de Bass Strait en is een aparte staat in de Australische federatie en bestaat uit het eiland Tasmanië en 334 kleine andere eilanden. De staat heeft een bevolking van ongeveer 519,100 (juni 2016), iets meer dan veertig procent daarvan woont in de regio Hobart.
    De staat Tasmanië heeft een oppervlakte van 68,401 km2 waarvan het eiland Tasmanië 64,519 km2 groot is. Tasmanië bestaat voor 42% uit beschermde gebieden waaronder nationale parken en World Heritage Sites. Bij de oprichting van de staat Tasmanië kreeg het de eerste politieke milieu partij in de wereld.
    Tasmania is dan wel een eilandstaat maar het heeft toch een landsgrens met Victoria op de meest noordelijkste punt van Boundary Islet, een beschermd natuurgebied in de Bass Strait. Dit is een foutje bij het bepalen van de grens tussen beide staten. De Bishop en Clerk Islets zijn de meest zuidelijkste gebiedsdelen van Tasmanië en is daarmee ook het zuidelijkst gelegen internationaal erkend grondgebied van Australië. Ongeveer 2.500 km ten zuiden van Tasmanië ligt Antarctica en dat is dichterbij dan bij welk ander deel van het Australische vasteland.

  • Vlag en oppervlakte Northern Territory

    Vlag en oppervlakte Tasmania

  • Klimaat

    In het zuiden van Australië (inclusief Tasmanië) valt de meeste regen tijdens de wintermaanden en wordt normaal gesproken geassocieerd met frontale systemen. In de berggebieden van west Tasmania valt ook veel meer regen.
    Het natste deel van de staat is de westkust, met de meeste neerslag in de winter: in januari en februari valt gemiddeld slechts een derde van de regenval van juli en augustus, hoewel zelfs in de droogste maanden regen meestal om de dag valt en het aantal regenachtige dagen per jaar veel groter is dan op enig deel van het Australische vasteland. Verder naar het oosten in Lake Country, valt jaarlijkse rond de 900 millimeter terwijl in de Midlands de jaarlijkse regenval in het algemeen minder dan 600 millimeter is. Het oostelijke deel van Tasmanië heeft de neerslag gelijkmatiger verdeeld over het jaar dan in het westen.
    De dichtbevolkte noordelijke kust is veel droger dan de west kant, met een jaarlijkse neerslag variërend van 666 millimeter in Launceston tot 955 millimeter in het noordwesten en 993 millimeter in Scottsdale De meeste regen valt hier in de winter, in de zomer valt gemiddeld ongeveer 31 millimeter per maand in Launceston. De oostkust is natter dan de Midlands, met een gemiddelde jaarlijkse regenval variërend van 775 millimeter in St. Helens tot ongeveer 640 millimeter in Swansea. Hier is de neerslag gelijk verdeeld over het jaar maar kan zeer grillig zijn. Het is sterk afhankelijk van de temperatuur van de Tasman Sea en zware stortbuine hier vrij frequent voor kan komen. De oostkust wordt soms de "zonnekust" genoemd vanwege het zonnige klimaat.
    In het zuidoosten, inclusief Hobart, krijgt de lente iets meer regen dan de winter, en de lente heeft ook iets meer regenachtige dagen dan de winter.

  • Klimaat Tasmania

    De klimaat zones van Tasmania

  • Historie

    Algemeen staat vast dat het eiland 40000 jaar geleden voor het eerst door mensen is betreden. Dat zijn de Aboriginals en zij staken de Bass Strait over in de tijd dat de zeespiegel 200 meter lager stond. Aan het einde van de ijstijd steeg de zeespiegel en ongeveer 10000 jaar geleden werden ze afgescheiden van de Aboriginals van het vaste land.
    De eerste Europeanen die in Tasmanië aan land kwamen waren de scheepslui van Abel Tasman. In 1642 landde de expeditie van Abel Tasman aan de zuidoost kust. Ze hebben de gehele zuidwest, zuid en zuidoost kust in kaart gebracht. Hij noemde het nieuwe land Anthony van Diemens land naar de toenmalige gouverneur, alleen heeft hij het gebied nooit opgeëist voor de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. Zijn opdracht was het onderzoeken van een mogelijk zuid route naar Zuid-Amerika en men was niet geïnteresseerd in kolonisatie of nieuw land.

  • Abel Tasman

    Abel Tasman

  • Aan het begin van de 19de eeuw kwamen de eerste Engelse kolonisten op Tasmania. In die tijd leefden er naar schatting tussen de 3000 tot 7000 Aboriginals op het eiland. Deze zijn binnen 30 jaar weggevaagd door een combinatie van gewelddadige guerrilla en conflicten met kolonisten, dit staat bekend als de "zwarte oorlog". Onderlinge stamconflicten en de verspreiding van besmettelijke ziekten waartegen zij geen immuniteit hadden heeft de rest gedaan. Het conflict heeft een piek gekend tussen 1825 en in 1831 en heeft geleid tot een noodtoestand op het eiland van meer dan drie jaar. De strijd voor vrijheid van de Aboriginals heeft in deze zes jaar aan bijna 1100 Aboriginals en kolonisten het leven gekost. In 1832 stopten de Aboriginals met hun strijd tegen de Europese overheersers en een groot deel van de overgebleven Aboriginals zijn gedeporteerd naar Flinders Island en daar aan hun lot overgelaten, de laatste is in 1876 overleden.

  • Genocide van de Aboriginals

    Genocide van de Aboriginals

  • De bijna-vernietiging van de oorspronkelijke Aboriginals bevolking van Tasmania wordt door historici gezien als genocide door de Britten.
    Het eiland is vanaf 1803 permanent bewoond door Britse vrije kolonisten en veroordeelden van het Britse rijk. De kolonisatie is uitgevoerd in de tijd van de Napoleontische oorlogen om te voorkomen dat de Fransen beslag legden op het land. De Fransen verkende in die tijd uitvoerig de west en zuidkust van Australië. Tot 1853 zijn ongeveer 75.000 Britse veroordeelden naar Van Diemens Land gestuurd.
    Het eiland maakte aanvankelijk deel uit van de kolonie van New South Wales, maar werd in 1825 een aparte, autonome kolonie onder de naam Van Diemens Land. In 1854 is de huidige grondwet van Tasmanië aangenomen en het jaar daarom kregen de kolonisten toestemming om de naam te wijzigen in Tasmanië. In 1901 werd het een aparte staat in de Federatie van Australië.

  • Counties in van Diemen's Land

    Counties in van Diemen's Land

Victoria - Place to be

  • Geografisch is Victoria de kleinste staat op het vasteland van Australië. Aan het noordgrens van Victoria ligt New South Wales en aan de westgrens South-Australia. In het zuiden aan de overkant van de Bass Strait ligt Tasmanië. Victoria is de dichtsbevolkte staat van Australië met een sterk gecentraliseerd bevolking. Bijna 75% van de Victorianen wonen in de hoofdstad Melbourne. Volgens historische schattingen leefden 30.000 Aboriginals in het gebied ten tijde van de stichting van de eerste Europese nederzetting in 1830 in Victoria. De ontdekking van goud in 1851 in Ballarat en Warrandyte hebben de staat omgevormd tot een toonaangevende industriële en commerciële centrum in Australië.

  • Vlag en oppervlakte Victoria

    Vlag en oppervlakte Victoria

  • Klimaat

    Victoria heeft ondanks zijn kleine omvang een gevarieerd klimaat. Het varieert van semi-aride gematigd met hete zomers in het noordwesten, tot gematigd en koel langs de kust. Victoria's belangrijkste landkenmerk, de Great Dividing Range, zorgt voor een koeler bergklimaat in het midden van de staat. De winters langs de kust van de staat, met name rond Melbourne, zijn relatief mild.
    De kustvlakte ten zuiden van de Great Dividing Range heeft het mildste klimaat van Victoria. Koele lucht uit de Zuidelijke Oceaan helpt de hitte van de zomer en de kou van de winter te verminderen. Melbourne en andere grote steden bevinden zich in deze gematigde regio.
    De Mallee en Upper Wimmera zijn de warmste streken van Victoria met hete wind die uit nabijgelegen semi-woestijnen waait. De gemiddelde temperatuur is hoger dan 32 ° C in de zomer en 15 ° C in de winter. Behalve op koele bergtoppen zijn de maandtemperaturen in het binnenland 2–7 ° C warmer dan rond Melbourne. Victoria's hoogste maximumtemperatuur van 48,8 ° werd geregistreerd in Hopetoun op 7 februari 2009, dit was tijdens de 2009 hittegolf in het zuidoosten van Australië.

  • Klimaat Victoria

    De klimaat zones van Victoria

  • De Victoriaanse Alpen in het noordoosten zijn het koudste deel van Victoria. De Alpen maken deel uit van het Great Dividing Range-bergsysteem dat zich van oost naar west door het centrum van Victoria uitstrekt. De gemiddelde temperatuur is lager dan 9 ° C in de winter en lager dan 0 ° C in de hoogste delen van het gebied. De laagste minimumtemperatuur van -11,7 ° C van de staat werd geregistreerd bij Omeo op 15 juni 1965 en opnieuw in Falls Creek op 3 juli 1970.
    De regenval in Victoria neemt toe van zuid naar noordoost, met hogere gemiddelden in gebieden op grote hoogte. De gemiddelde jaarlijkse neerslag bedraagt meer dan 1.800 mm in sommige delen van het noordoosten, maar is minder dan 280 mm in de Mallee.
    De regen is het zwaarst in de Otway Ranges en Gippsland in het zuiden van Victoria en in het bergachtige noordoosten. Sneeuw valt over het algemeen alleen in de bergen en heuvels in het midden van de staat. Regen valt het vaakst in de winter, maar in de zomer is er meer neerslag. De regenval is het meest betrouwbaar in Gippsland en het westelijke district, waardoor ze beide toonaangevende landbouwgebieden zijn. Victoria's hoogste geregistreerde dagelijkse regenval was 377,8 mm bij Tidal River in Wilsons Promontory National Park op 23 maart 2011.

  • Rainfall Victoria

    Neerslag verdeling van Victoria

  • Historische ontwikkelingen

    Na de stichting van de kolonie van New South Wales in 1788, is Australië verdeeld in een oostelijke helft met de naam New South Wales en een westelijke helft met de naam New Holland. De laatste onder het bestuur van de koloniale regering in Sydney. De eerste Europese nederzetting in het gebied dat later bekend werd als Victoria zijn in oktober 1803 bij Sullivan Bay opgericht onder leiding van Luitenant-Gouverneur David Collins. De inwoners van de nederzetting bestond uit 308 veroordeelden, 51 mariniers, 17 vrije kolonisten, 12 civiele functionarissen, een missionaris en zijn vrouw. Ze waren gestuurd vanuit Engeland met de HMS Calcutta onder het commando van kapitein Daniel Woodriff. De Fransen waren het gebied aan het verkennen en de grootste angst van de Londonse regering was dat ze eigen nederzettingen zouden stichten en daarmee de Britse rechten op het continent aantasten.

  • Sullivan Bay

    Sullivan Bay

  • De volgende nederzetting in Victoria werd Portland aan de westkust. Melbourne is gesticht in 1835 door John Batman. De streek rond Melbourne stond bekend als de Port Phillip District, een afzonderlijk beheerd deel van New South Wales. In 1851 besloot de Britse regering het gebied af te splitsen van New South Wales en verkondigden de oprichting van de nieuwe kolonie Victoria.
    In 1851 werd goud ontdekt in de buurt van Ballarat en vervolgens bij Bendigo. Later zijn er veel meer ontdekkingen op verschillende locaties in Victoria gedaan. Dit leverde een van de grootste goldrushes op die de wereld ooit gekend heeft. De kolonie groeide snel, zowel in bevolking als economische macht. In tien jaar tijd is de bevolking van Victoria verzevenvoudigd van 76.000 tot 540.000. Allerlei gouden platen werden geproduceerd met inbegrip van de "rijkste ondiepe alluviale goudvelden in de wereld" en het grootste goudklompje. Victoria produceerde in het decennium 1851-1860 20 miljoen ounces goud, dat was indertijd een derde van de output van de wereld.

  • Locatie Portland

    Locatie Portland

  • Uit met name Ierland en China zijn heel veel immigranten naar Australië gekomen om te zoeken naar goud. Veel Chinese mijnwerkers werkten in Victoria, en hun erfenis is vooral sterk in Bendigo en haar omgeving terug te zien. Hoewel er enige racisme tegen hen was gericht, was er geen sprake van enig niveau van anti-Chinees geweld zoals bij de Lambing Flat Riots in New South Wales. Echter er is wel een grote rel bij Buckland Valley in de buurt van Bright in 1857 geweest. De arbeidsomstandigheden op de goudvelden waren slecht en heel onhygiënisch; een uitbraak van tyfus op Buckland Valley in 1854 heeft meer dan 1.000 mijnwerkers het leven gekost met als gevolg een opstand voor betere omstandigheden.
    In 1854 was in Ballarat een gewapende opstand van mijnwerkers tegen de regering van Victoria. De reden waren de gehate mijnbouw belastingen (de "Eureka Stockade"). De opstand is verpletterend neergeslagen door de Britse troepen, maar de ontevredenheid hebben gezorgd dat de koloniale autoriteiten de administratie hebben hervormd en het verlagen van de gehate mijnbouw licentierechten met als gevolg dat de franchise is uitgebreid.

  • Australian Gold Rushes

    Australian Gold Rushes

  • De passage van de Colony of Victoria Act 1855 door het Britse Parlement verleende Victoria het nodige verantwoordelijke gezag om de problemen zelf aan te pakken. Sommige van de leiders van de opstand Eureka zijn lid geworden van het Victoriaanse Parlement.
    In 1901 werd Victoria een staat in het Gemenebest van Australië. Als gevolg van de goudkoorts is Melbourne tegen die tijd uitgegroeid tot het financiële centrum van Australia en Nieuw-Zeeland. Tussen 1901 en 1927 was Melbourne de hoofdstad van Australië met Canberra in aanbouw. Het was tevens de grootste stad in Australië op dat tijdstip en gezien vanuit de bevolkingdichtheid de op één na grootste stad van het Britse Rijk (na Londen). Ondanks dat Melbourne het belangrijke en invloedrijkste financieel centrum van Australië was en de thuisbasis van vele nationale en internationale bedrijven, is het in de jaren 1970 en 1980 langzaam ingehaald door Sydney.

  • Victoria Act van 1855

    Victoria Act van 1855