Delosgaia

Litchfield - Wangi Falls

  • De toegang tot Litchfield National Park is net als met alle andere parken in NT gratis. De meeste campings zijn gratis of goedkoop. Na de ingang van het park krijg je al snel de parkeerplaats van de Magnetic Termite Mounds. Dit is een fenomeen en absoluut de moeite van het bezoek waard. Er staan hier heel veel termiet heuvels, de meeste een meter hoog maar er zijn er ook een paar die gigantisch zijn tot wel 10 meter hoogte. De kleinere zijn heel bijzonder, ze zijn langwerpig en staan bijna noord-zuid georiënteerd en op een rij. Het algemene idee was lang dat deze bouwstijl ze beschermd tegen de hete middag zon maar dat verklaart de aanwezigheid van ronde termieten heuvels op deze zelfde locatie niet.

  • Uit onderzoek met magneten rond de Magnetic Termite Mounds bleek echter dat de termieten tijdens het bouwen de richting van de veldlijnen van het aardmagnetisch veld volgen. Na het plaatsen van de magneten begonnen de termieten de oriëntatie van de heuvels aan te passen. Om de een of de andere reden waren deze termieten gevoelig voor het aardmagnetisch veld. Een verklaring hiervoor zou de minerale samenstelling van de grond kunnen zijn.
    Verder langs de weg krijg je de afslag naar Buley Rockhole en Florence Falls. Beide zijn de moeite waard en je kunt er zonder gevaar zwemmen. Buley Rockhole is een plaats waar het verval van de rivier zeer groot is. Hierdoor zijn een aantal grote ronde poelen ontstaan. In deze poelen staat veel water, ze zijn niet echt diep maar de rivier bedding is prima als glijbaan te gebruiken en de poelen als klein zwembad. De Florence Falls is een waterval met een grote poel er onder. De rivier heeft er voor gezorgd dat de omgeving zeer geschikt is voor vochtminnende planten en bomen. Er staan hier ondermeer heel veel Pandanus bomen. In de Dry zijn de rock wallaby overdag zeer actief.
    We zijn gestopt bij de Buley Rockhole, het was daar drukkend warm en de vele vliegen maakte het er niet bepaald aangenaam op. Daarom zijn we snel verder gereden richting de Tolmer Falls, daar zijn we gestopt en naar de Falls gelopen. De Tolmer Falls is een hoge smalle waterval gelegen aan de punt van een small v-vormig dal. Het weer was daar ook drukkend warm en dat nodigt niet bepaald uit tot het maken van een wandeling naar de top van de Falls. Al snel zijn we door gegaan naar Wangi Fall's.
    Het was zoeken naar een plaatsje op de camping en we vonden nog een achteraf plaats naast een stel met auto en tent. Op de camping is geen elektriciteit, wel toiletten, koude douches en gelegenheid om het kookgerei schoon te maken. De Wangi Falls zelf is heel dichtbij en we zijn zijn gelijk naar de poel gelopen. Bij de poel is een kleine kiosk waar je wat te drinken of iets anders kan kopen.

  • Wangi Falls

    Wangi Falls

  • Bij de poel zijn we verwelkomd door het gekrijs van de honderden flying foxes welke de bomen rond de poel van de Wangi Falls als slaapplaats gebruikten. De poel is aan de voet van een hoog klif en krijgt al zijn water van de twee watervallen. De uitstroom opening is aan de rechterkant. Er loopt een pad naar toe. Er is daar een klein terras tussen de waterplanten boven het water gebouwd. Hiervan af kan je uitstekend de spinnenwebben van de handgrote spinnen bekijken en fotograferen. Vanaf het terras loopt het pad verder door naar het tropische moesson bos ontstaan aan de voet van de klif.
    Door de zware bewolking was het na zonsondergang gelijk zeer donker. Het is de gehele nacht erg warm en klam gebleven en het bleef de gehele nacht rommelen en weerlichten rond de camping. Later in de nacht regende het nog een tijdje. We zien nog een nieuwsgierig nachtdier op de camping rondlopen. Het heeft de grootte van een haas maar met een spitse snuit, het blijkt een Yok, Northern Brown Bandicoot te zijn.

  • Flying Foxes bij Wangi Falls

    Flying Foxes bij Wangi Falls

  • Op zo een locatie is het contact maken met de directe buren heel simpel en gaat vaak zeer snel. In 2000 blijken tot onze grote verbazing de mensen naast onze camper Nederlanders te zijn.
    De volgende morgen waren we vroeg wakker en zijn na het ontbijt op pad gegaan naar de top van de waterval. Dit is een wandeling van een paar kilometer en je loopt door de verschillende niveaus van een moesson regenwoud. Het klimmende deel gaat gedeeltelijk over houtenvlonders en trappen afgewisseld met een uitkijkplatforms tussen de bomen. Na terugkomst zijn we in wezen zwemmen in de poel om af te koelen. Hierna hebben over dezelfde weg het park weer verlaten.